پايتخت بسكتبال ايران در حال نابودي

اين بيماري واگيردار بسكتبال، به تمام رده‌هاي سني سرايت كرده، از كجا و چگونه آمده و چرا ما نمي‌توانيم آن را درمان كنيم؟

جواب آن بسيار ساده است؛ عدم همدلي، نداشتن دلسوزي و فكر كردن به منافع مادي. در اين چند سال، غير از چند بازيكن كه در يك جلسه اردوي ملي آن هم با سفارشات و نامه‌هاي فراوان دعوت شدند، چه بازيكني به رده‌هاي ملي معرفي كرديم؟ اصلاً چند بازيكن (حتي يك بازيكن) در تيم‌هاي ديگر سوپرليگي بازي مي‌كنند. آيا اگر شهرداري به كمك بسكتبال گرگان نيايد، اين چند بازيكن كه فقط اسمشان در ليست سوپرليگ بوده و سهم بسيار اندكي در بازي‌ها دارند (در فصل گذشته سهم بازيكنان جواني همچون صفائي، خردمند، شاهيني، مخدوم و 3 درصد زمان كل بازي‌ها بوده است) به تيمي مي‌توانند ملحق شوند چرا ما بازيكنان و مربيان و داوران خود را در سطحي نگه مي‌داريم كه هيچ‌گاه از تزلزل جايگاه خود بيم نداشته باشيم. از سال 85 كه كادر فني جديد بسكتبال گرگان شروع به كار كردند، به طوري كه در اين چند ساله، اجازه همكاري به هيچ‌كسي را ندادند، از تغيير مسئول كميته مربيان بعد از رأي‌گيري گرفته تا كنار گذاشتن بزرگاني همچون آقايان منصوريان، بداغي و در نهايت كلاسنگياني (حتي براي كلاس‌هاي تابستاني نيز حاضر نشدند، به اين عزيزان 2 ساعت سالن تمريني بدهند)، آنها با شعار جوان‌گرايي و بومي‌گرايي آمدند، اما حالا بعد از گذشت 4 فصل، وقتي نگاه مي‌كنيم از نظر رتبه از مقام پنجمي به ششمي، سپس هشتمي و در نهايت نيز رتبه پنجم در ميان 10 تيم نزول كرده‌ايم (شايد هم نظر آنان، اين است كه اگر با اين پول‌ها به رده‌هاي بالاتر صعود كنيم، ديگر كسي حاضر نيست در فصل بعد براي تيم هزينه بيشتري انجام دهد).

بعد از چند سال، علاوه بر اين‌كه جواناني همچون صالح مخدوم، عرفان خردمند و مهدي شاهيني را به جايي نرسانديم، حتي در تيم گرگان هم ديگر جايي ندارند.

در تيم كنوني شهرداري تمام ركوردها را شكسته‌ايم. از داشتن 7 بازيكن غيربومي و خارجي تا باخت به تيم چهار نفره تا صد تايي شدن در مقابل يك تيم انتهاي جدول و تا محروميت تماشاگران متعصب با تحريك آقايان از 4 بازي خانگي! آيا مي‌توان با كادر فني يك نفره تيمي را موفق كرد؟ چه‌طور امكان دارد ما حتي فيلم بازي‌هاي شهرداري را تجزيه و تحليل نمي‌كنيم، پس چگونه نقاط ضعف و قدرت تيم و بازيكنان را مي‌توان مشخص كرد. آيا در كنار خود از يك دستيار قوي بهره مي‌بريم تا در مواقع حساس به كمك ما بيايد و بتوانيم گره كور بازي‌ها را باز كنيم؟ آيا تيمي كه در تمام بازي‌هاي فصل گذشته و حتي اين فصل در كوارتر چهارم دچار افت شديد مي‌شود، نياز به بدن‌سازي تخصصي ندارد؟

آيا تمرينات ما به گونه‌اي است كه بازيكنان، بي‌رمق سالن را ترك كنند يا سرحال‌تر از زمان ورود از سالن خارج مي‌شوند؟

چرا در تمام فصول يكي دو بازيكنس 30 تا 40 ميليوني كه ارزش آنها حدود 10 تا 15 ميليون است، در تيم شهرداري قرار دارند؟ چرا مربي كه معتقد است جزو مربيان تراز اول كشور است، با 30 ميليون حاضر به همكاري است؟! نخواهيد گفت دوست‌دار بسكتبال گرگان است! يا از دانش كمي برخوردار است و يا بهتر است خود مردم گرگان كه بسكتبال را مي‌فهمند، نظر بدهند. تو را به خدا بياييد بسكتبال گرگان را نجات بدهيم.